ŻEGNAJ SMUTKU – Sopot

ŻEGNAJ SMUTKU –  15 czerwca 1957 roku, w przyziemiu sopockiego Grand Hotelu (Sala Turystyczna), otwarty został młodzieżowy klub „Żegnaj Smutku”. Nazwa ta była parafrazą tytułu głośniej w tym czasie, powieści Françoise Sagan (Saganka) pt. „Witaj Smutku” (Bonhour tristesse) – wydano ją w Polsce w 1956 roku.

 

Klub powstał z inicjatywy, świeżo powstałego, Związku Młodzieży Socjalistycznej (ZMS), ale kto personalnie był inicjatorem tego przedsięwzięcia, nie wiadomo – nie można wykluczyć, że stał za tym Franciszek Walicki, który w tamtych czasach potrafił „robić rzeczy w zasadzie niewykonalne”.

 

Miejscowa prasa (Dziennik Bałtycki) zapowiadała, że: – „(…) cieszyć się on będzie olbrzymim powodzeniem wśród młodzieży sopockiej”. Poza tym w tych anonsach prasowych pojawiał się często termin „jam-session”. W tym kontekście można przyjąć, że miał to być młodzieżowy klub taneczny, w którym grano również jazz. Kto występował, też trudno ustalić, ale były to zapewne zespoły Norberta Bojanowskiego (Modern Jazz Sextet) i Sławka Czyńskiego (Melody Makers).

 

Mniej więcej w miesiąc po otwarciu, klub został zlikwidowany w konsekwencji incydentów powiązanych z II sopockim Festiwalem Jazzowym. Zaczęły się one w dniu otwarcia festiwalu na Stadionie Lechii w Gdańsku (14.07), gdzie doszło do przepychanek między publicznością a Milicją Obywatelską (MO) i Ochotniczymi Rezerwami tejże formacji (ORMO). W dwa dni później (16.07), pod Halą Stoczni w Gdańsku, gdzie odbywały się festiwalowe koncerty, doszło do poważniejszych starć (klasyczne, uliczne mordobicie). W podobnym czasie, do takich zajść, ale na mniejszą skalę, miało podobno dojść również w klubie lub pod.  Dla władz był to wystarczający pretekst, by zamknąć ten lokal „do odwołania” czyli na zawsze. Dziennik Bałtycki i Wieczór Wybrzeża wykorzystał i informował czytelników, że jazz jest źródłem tego całego zła – „(…) mamy w Sopocie nie tylko Festiwal – mamy pokrywający się z nim w czasie – zlot wszelkich ornitologicznych okazów: niebieskich ptaków, bażantów, mewek przybyłych na gościnne, sezonowe występy (…)”.

 

W tym samym miejscu, czyli w Sali Turystycznej sopockiego Grand Hotelu, debiutowały oficjalnie Czerwone Gitary (19.01.1965), a w roku 1970 powstała pierwsza w Polsce profesjonalna dyskoteka pn. „Musicorama” – działała ona tam przez dwa sezony. Odbywały się tam również tzw. zimowe non-stopy (1965-66) i dyskoteka prowadzona przez Jerzego Koselę i Janę Kras (1972), a także koncerty grup m.in. Niemen & Akwarele i the Atoms.