Nadolski Helmut

Helmut Nadolski – Hell Mood – Hellmood (1942 Gdynia) – kontrabasista, kompozytor, performer. Jedna z najbarwniejszych postaci wśród muzyków poszukujących. Uczęszczał do Szkół Muzycznych w Gdańsku (klarnet, później kontrabas), gdzie zaprzyjaźnił się z Czesławem Wydrzyckim (Niemen). Na początku lat 60. zaczął pojawiać się na estradzie, grywając w zespole Tralabomba Jazz Band, okazjonalnie w Flamingo oraz formacji Al. Musiał + 4 (1962), ale grał także z Tercetem Egzotycznym w restauracji Ermitage w Sopocie. W latach 1965-66 wystąpił na festiwalu Jazz nad Odrą z zespołem Jazz Players, który zdobył tam kilka nagród. W latach 1968-69 grał tam z Triem Andrzeja Przybielskiego, a w 1970 roku z Kwartetem Jerzego Lisewskiego – oba zespoły i ich liderzy zostali nagrodzeni, dzięki czemu wystąpili na Jazz Jamboree. 

Na przełomie lat 60. i 70. swą artystyczną aktywność w dużej części przeniósł do Warszawy, gdzie nawiązał współpracę z Andrzejem Bieżanem (Warszawska Jesień ’71), Janem Fryderykiem Dobrowolskim oraz Kwartetem Władysława Jagiełły (Stanisław Cieślak, Tomasz Szukalski). Równolegle organizował też własne składy m.in. z Januszem Trzcińskim, J. F. Dobrowolskim. S. Cieślakiem i Bronisławem Suchankiem – Msze w Kościele św. Krzyża w Gdańsku. W latach 1971-73 pracował z grupą Niemen, z którą wielokrotnie występował na Zachodzie (m.in. Olimpiada w Monachium) oraz nagrał kilka płyt. Od 1972 roku współtworzył awangardową formację Sesja ’72 (A. Bieżan, A. Przybielski, W. Jagiełło), z którą do roku 1979. rokrocznie występował na Jazz Jamboree, a także w Starej Prochowni w Warszawie z muzycznym misterium pt. „Cztery dialogi z sumieniem” z udziałem Igi Cembrzyńskiej. Od roku 1974 coraz częściej występował solo, a także okazjonalnie w duecie z: Marianną Wróblewską (1972) i Niemenem (1975) oraz w trio z Cembrzyńską i Czesławem Adamowiczem (key). W tym to czasie, z Czesławem Niemenem, Andrzejem Nowakiem i Olgierdem Łukaszewiczem, nagrał płytę „Medytacje” (1974). W latach 80. związał się z kolejną awangardową formacja: Super Grupa Bez Fałszywej Skromności (Andrzej Mitan, A. Przybielski, A. Bieżan, J. Trzciński), która w Teatrze Narodowym, w ramach festiwalu Jazz Jamboree ’71 zrealizowała spektakl pt. Księga Hioba, nagrany później na płytę w Teatrze STU w Krakowie. Nieco później podjął też współpracę z Polskim Teatrem Instrumentalnym Ryszarda Gwalberta Miśka, a w 1984 roku wyjechał jako juror do Getyngi (Niemcy Zachodnie) skąd już do Polski nie wrócił. Zamieszkał w Bremie, a potem Hamburgu, gdzie grał w klubach, realizował m.in. muzyczne performance’y (Mobile), monodram „Camille Claudel”, ale też imał się innych zawodów. W tym czasie współpracował z szwajcarską agencją Face Music.

W 1997 roku zrealizował w Gdańsku międzynarodowy spektakl poetycko muzyczny pt. „Nic jest wszystkim, wszystko jest niczym” z udziałem aktorów: Ryszarda Ronczewskiego, Michaela Rayhera, Jurgena Muellera-Othzena oraz Piotra Nadolskiego (tp, flh). Później wziął jeszcze udział w festiwalu “Niemen Non Stop” w Słupsku (2007) i Festiwalu Wolności w Gdańsku Brzeźnie (2008). W listopadzie 2012 roku w sopockim klubie Versalka zorganizowano benefis z okazji 50-lecia jego pracy twórczej i 70. urodzin, a chwile później otrzymał srebrny medal Gloria Artis, natomiast w 2015 roku wziął udział w panelu dyskusyjnym „Po co polskiemu jazzowi awangarda” zorganizowanym podczas festiwalu Jazz nad Odrą we Wrocławiu.

Jest również twórcą muzyki do filmów fabularnych, dokumentalnych i telewizyjnych, m.in.: Rekolekcje (1977), Kolbudy (…..), Mała sprawa (1975), Wojsko w plastyce (1974), Pies (1973) oraz spektakli poetyckich, m.in.: Co pan sądzi o miłości, co pan myśli o śmierci (R. M. Rilke), Czas idzie, śmierć goni (C. K. Norwid) oraz z Sesją ’72 do spektaklu Dialog z sumieniem (1972)

dyskografia: Kiedy umiera człowiek (2011), Muzyka morza (2010), Jubileuszowa Orkiestra Helmuta Nadolskiego (1983), New Musik from Poland – H. Nadolski (1979), Meditation (1974), Four Dialogues with Conscience – Iga Cembrzyńska i Sesja ‘72 (1973) oraz z Grupą Niemen: Niemen (vol.1) i Niemen (vol.2) (1973),  Strange Is This World (1972) i Spiżowy Krzyk (2008).