FLAMINGO

FLAMINGO było najlepszym polskim zespołem jazzu tradycyjnego tamtych lat. Debiutowali 8 marca 1958 roku na gali z okazji Dnia Kobiet i z miejsca odnieśli sukces, o czym świadczą zaproszenia na Juwenalia i II Ogólnopolski Przeglądzie Zespołów Studenckich w Krakowie, gdzie zagrał nimi trębacz Al Musiał.  

Przez 12 lat siedzibą zespołu był klub Kwadratowa (PG). Pierwszy jego skład tworzyli: Lucjan Woźniak (p), Eugeniusz Pudelewicz (cl), Jerzy Lurski (tb), Henryk Pietrewicz (db), Dariusz Molik (dr) i Jerzy Derfel (co), który pełnił również funkcję kierownika muzycznego. Niedługo potem Derfel przesiadł do fortepianu, Woźniak przejął banjo, a perkusistą został Jan Nalaskowski. Do zespołu dołączył też Piotr Nadolski (tp), którego później zastąpił Ryszard Podgórski, a nowym puzonistą został Jan Tomaszewski. 

W 1961 roku zespół brał aktywny udział w II Festiwalu Kultury Studentów w Gdańsku (m.in. akompaniując trupie teatralne Uwaga 61), zagrał na Jazz Jamboree oraz wystąpił w Filharmonii  Narodowej oraz Bałtyckiej. W kolejnym roku zespół zagrał po raz pierwszy z granicą (Jugosławia) i zmienił skład – odszedł Jerzy Derfel, po którym schedę przejął Woźniak, a nieco później Jan Tomaszewski, który założył słynny big-band. Jego miejsce zajął Andrzej Dorawa z New Orleans Stompers. Zespół pozyskał też wokalistę, Stefana Nowakowskiego. 

W 1965 roku wystąpili we Francji (wcześniej w Norwegii), z Triem Włodzimierza Nahornego zdobyli ex-aequo, pierwszą nagrodę festiwalu Jazz nad Odrą i zwyciężyli w konkursie „Złotej Tarki”. Grali wtedy w składzie: Lucjan Woźniak, Ryszard Podgórski, Jan Nalaskowski oraz Lucjan Czaplicki (cl), Zbigniew Porzyński (tb) i Marek Strobel, (db). Sukcesy te miały niebagatelny wpływ na ogromną popularność zespołu, który występował non stop, biorąc udział zarówno w festiwalach jazzowych (Jazz Jamboree), jak imprezach lżejszego kalibru (Podwieczorek przy mikrofonie). Akompaniowali też różnym solistom – m.in. Barbara Michałowska, Zdzisława Sośnicka, Teresa Tutinas, Marek Tarnowski, Mirosław Bobrowski, Wojciech Młynarski i Laszek Kowalski. W 1970 roku Woźniak wyjechał „za chlebem” do Finlandii, a zespół zawiesił działalność, by powracać na scenę z okazji jubileuszy (1976, 1996, 2000 i 2001).

Ważną postacią w zespole grający w zależności od potrzeby na różnych instrumentach, Edward Rykaczewski. Poza tym przez Flamingo przewinęło się mnóstwo muzyków – m.in. Stanisław Cieślak, Edmund Malina, Stanisław Suchecki (tb), Al Musiał, Maciej Kosowski (tp), Włodzimierz Nahorny, Kazimierz Guzowski, Przemek Dyakowski, Leopold Jóźwiak (sax), Jerzy Detko (cl), Benjamin Marhula (viol), Wiesław Damięcki, Janusz Komosiński, Helmut Nadolski, Stanisłw Zubel (db), Stefan Kearney, Bogdan Jopyk (dr) i Stanisław Stępniewski.

Pojedyncze nagrania Flamingo ukazały się na trzech płytach: „Jazz Jamboree ‘61” (Muza L 0370), „Jazz aus Polen” (Deutscher Schallplattenclub D 030) i „Zwycięzcy Festiwalu Jazz nad Odrą ‘66” (Muza XL 0363), natomiast kompilacja ich nagrań wydana została 2012 w ramach serii „Swingujące 3-miasto”.