Bieżan Andrzej

Andrzej  Bieżan (1945 Warszawa – 1983 Poznań) – pianista, kompozytor, teoretyk sztuki, performer, konstruktor instrumentów – jeden z koryfeuszy muzyki intuicyjnej. Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie. Studiował również w Krakowie u Bogusława Schaeffera. Był dyrektorem artystycznym Teatru Lalki i Aktora w Poznaniu (1982-82), gdzie zdążył wystawić operę semantyczną „Św. Franciszek i wilk z Gubbio”. Był entuzjastą tworzenia i muzycznej kreacji z udziałem publiczności, najchętniej przy współpracy z artystami parającymi się innymi dziedzinami sztuki. Uczestniczył w licznych happenigach plastycznych, literackich i teatralnych oraz awangardowych projektach muzycznych (m.in. Material Service Co., Grupa Muzyki Intuicyjnej, Cytula Tyfun da Bamba Orkiester, Niezależne Studio Muzyki Elektroakustycznej) wśród których były również nawiązujące do szeroko rozumianej formuły free jazzu – Sesja ’72 (A. Bieżan, Andrzej Przybielski, Helmut Nadolski, Władysław Jagiełło); Super Grupa Bez Fałszywej Skromności (A. Bieżan, Andrzej Mitan, A. Przybielski, H. Nadolski, Janusz Trzciński), z którymi brał udział zarówno w festiwalach Jazz Jamboree, Warszawskiej Jesieni, jak i  Inventionen Festival w Berlinie Zachodnim. Nagrywał w legendarnym Studio Eksperymentalnym Polskiego Radia. W 1976 roku wespół z Helmutem Nadolskim i Czesławem Adamowiczem prowadził warsztaty kompozytorskie dla młodych adeptów awangardy. Tworzył muzykę do spektakli teatralnych – Treny i Baśń o pięknej Parysadzie (1979); Samuel Zborowski (1978); Upiory (1973); Noce i dnie (1971) – widowisk telewizyjnych – A chruśniak malinowy trwa … (1977), Noce i dnie (1971) oraz filmu – Rekolekcje (1977). W 1978 roku podczas IV Konfrontacji Teatralnych w Opolu otrzymał główną nagrodę za muzykę do spektaklu „Samuel Zborowski” (Teatr Wybrzeże), a w 1979 roku podczas Ogólnopolskiego Festiwalu Teatrów Lalek w Opolu, II nagrodę do sztuki „Baśń o pięknej Parysadzie” (Teatr Lalek w Olsztynie). W 2021 roku ukazała się książka Bolka Błaszczyka pt. „Intucja Wolności – Andrzej Bieżan”.

 

 

dyskografia: 

Polygamy (2013); Miecz Archanioła (1984); Treny (1979) – Andrzej Bieżan; Jubileuszowa Orkiestra Helmuta Nadolskiego (1984) i Four Dialogues With Conscience – Iga Cembrzyńska i Sesja ’72 (1972). Album „Miecz Archanioła” wydany został w nakładzie 200 egzemplarzy (Alma Art), którego przestrzenna okładka wystawiana była m.in. na: Vinyl, Records and Covers by Artists w Neues Museum Weserburg w Bremie (2005), MACBA w Barcelonie (2006), Serralves Foundation w Porto (2007), La Maison Rouge w Paryżu (2008) oraz w Moskwie (2010). Umieszczono ją również w słynnym Broken Music Catalog.