Englard Kazimierz – Kazimierz Engelhardt

Kazimierz Englard – Kazimierz Engelhardt (1894 Wólka Husińska – 1942 Warszawa) – multiinstrumentalista, dyrygent, kompozytor i aranżer.

Już jako dziecko zafascynowany był muzyką ludowa, ponieważ jego krewni grali tę muzykę. W 1900 roku wraz z rodziną wyjechali Döhlen. W Dreźnie ukończył średnią szkołę muzyczną oraz Konserwatorium w klasie skrzypiec. Do Warszawy wrócił w 1922 roku, będąc już multiinstrumentalistą – instrumenty klawiszowe, strunowe i dęte. Tam poznał Zygmunta Karasińskiego i Jerzego Petersburskiego z którymi utworzyli wspólny zespół. Gdy w trzy lata później Karasiński otrzymał ofertę objazdu polskich uzdrowisk, reklamując motocykle marki Indian, Englard i Petersburski nadal grali razem w Warszawie – kawiarnia „Ziemiańska”, restauracja „Oaza”. Później z Londynu dołączył do nich Artur Gold, kuzyn Petersburskiego. Od tej chwili orkiestra reklamowana była z ich trzema nazwiskami, choć wytwórnia Syrena nazywała zespół Petersburski i Gold.

Od maja 1929 roku Englard dołączył do orkiestry Karasińskiego i Szymona Kataszka – przez ponad cztery miesiące występowali na Powszechnej Wystawie Krajowej w Poznaniu, a później podobno w Sopocie i Gdańsku . W podobnym czasie i latach następnych nadal współpracował z nimi, ale tworzył też własne zespoły m.in. z Aleksandrem Halickim (sax, acc, viol) i Janem Ławrusiewiczem (g, vib, viol), grając w większości polskich miast – m.in. Cafe Bałtyk w Gdyni (1929), Roma w Łodzi, Argentyna w Poznaniu, kawiarnia Loursa (Hotel Europejski) w Warszawie.

W czasie wojny, mając polsko-niemieckie obywatelstwa grał w wojskowej orkiestrze Wermachtu, ale wobec rodzinnych powiązań z polskim podziemiem został rozstrzelany przez Gestapo.