RAMA 111
RAMA 111 powstał wiosną 1966 roku, z inicjatywy studentów PWSM w Gdańsku, Jana Rejnowicza (p) i Romana Skurzyńskiego (db, bg), do których dołączył Przemek Dyakowski (sax, fl) i Andrzej Śliwa (dr) – cyfra w nazwie jest sumą ówczesnego ich wieku. Zespół szybko stał się jednym z najbardziej wziętych formacji użytkowych Wybrzeża. Szerszy rozgłos zdobyli akompaniując Markowi Tarnowskiemu i Mariannie Wróblewskiej – wygrała konkurs wokalistów festiwalu Jazz Nad Odrą ʼ68. W dwa lata później, już z Piotrem Nadolskim (tp) w składzie, wystąpili tam powtórnie i otrzymali III nagrodę za jazzowe opracowanie staropolskiej pieśni „Bogurodzica”. Od tego czasu, w przerwach między zamorskimi wojażami, gdzie scenę dzielili z orkiestrami: Ray’a Anthonego,Mercera Ellingtona, Harry’ego Jamesa, Nelsona Riddle’a, Artie Shawa i obu braci Dorseyów. Akompaniowali też: Shirley Jones, Cab Calloway’owi, Donaldowi O’Connorowi, Keely Smith, Marion Rung (laureatka Sopockiego Festiwalu ʼ74) oraz legendarnej grupie wokalnej Delta Rhythm Boys, Grali m.in. na festiwalach Jazz Jamboree i Jazz Jantar, w warszawskiej Filharmonii Narodowej i katowickim Spodku, sopockim Non-Stopie i Operze Leśnej oraz licznych programach telewizyjnych. Wspierali Irenę Santor i przez dekadę byli zespołem Polskiego Radia w Gdańsku. Na początku 1971 roku uruchomili nowatorski, jak na owe czasy, cykl imprez tanecznych „Disco Rama 111”, będącym połączeniem koncertów około-jazzowych z dyskoteką (kawiarnia Liliput w Gdyni). W lecie tego samego roku, w Operze Leśnej, z Czerwono-Czarnymi wzięli udział w „Mszy beatowej” Katarzyny Gaertner (15-17.07.71) oraz wystąpili w Helsinkach na „Pop-Jazz Festival (27-29.08.71).
W 1972 roku dołączył do nich multiinstrumentalista Tadeusz Petrow (sax, cl, viol, bjo) i w tym to sześcioosobowym składzie, z Marianną Wróblewską nagrali płytę „Byle bym się zakochała”. Poza tym, na początku lat ’90. Przemek Dyakowski stworzył nieopodal legendarny, gdyński Sax Club, a na przełomie tysiącleci opuścił zespół.
Od początku swej działalności formacja ta prezentowała nowocześnie aranżowany mainstream, w latach ‘70. eksperymentowała z jazz-rockiem, by dwie dekady później skręcić ku muzyce swingowej i dixielandowi.
Zespół działał do połowy drugiej dekady obecnego wieku, grając w składzie bliskim początkom – Jan Rejnowicz, Piotr Nadolski, Tadeusz Petrow, Janusz Kadyszewski (g, bg) i Andrzej Śliwa (dr), którego w 2016 roku zastąpił Kamil Mazur. W podobnym czasie akompaniowali piosenkarce i aktorce Agnieszce Babicz. Występowali też na Sopot Molo Jazz Festival (2010 i 2015) i festiwalu Złota Tarka (2014).
Wcześniej przez zespół przewinęli się również: Maciej Flont (sax), Bogusław Skawina (tp), Ryszard Szeliga, Aleksander Śliwa (bg), a skład w zależności od potrzeb poszerzany był również o innych muzyków – Andrzej Nowak (p), Zenon Żelazny (tp), Yuri Ovsyannikov, Mirosław Romejko, Henryk Senk, Marek Marszałek, Wiesław Wysocki (sax), Antoni Śliwa (fl, sax), Miles Fiedler, Jan Młynarczyk, Saturnin Abrahamczyk, Tadeusz Kossak, Marian Pietrewicz, Adam Wiśniewski (tb), Lucjan Woźniak (bjo, g), Jan Tobola (bg), Stefan Kearney (dr), Romuald „Mały” Sławiński i Marianna Wróblewska (voc).
Rama 111 ma na swym koncie trzy płyty: Swingujące 3-miasto – Rama 111 (2012); Sound of Gdynia – Rama 111 (1987) i Byle bym się zakochała – Marianna Wróblewska (1973).
