Klimczuk Bogusław

Bogusław Klimczuk – Ryszard Marecki (1921 Kozienice – 1974 Warszawa) – pianista, kompozytor, dyrygent.

Jako sześciolatek zaczął grać na fortepianie, a zaraz po wojnie zyskał dyplom Konserwatorium w Warszawie. Początkowo zaczął pracować w Teatrze Objazdowym w Radomiu, a następnie na kilka lat osiedlił się w Gdyni. Utworzył tam zespół Boogie Band z miejscowymi muzykami. W latach 1948–50 pracował w orkiestrze na transatlantyku M/S Batory. Po powrocie do kraju, jako pierwszy prowadził tu zespół bebopowy, ale też grywał w lokalach: Riviera, Fangraf i Restauracja Morska. Poza tym powiązał się z Reprezentacyjnym Kwintetem Marynarki Wojennej. Grywali z nim wtedy: Władysław Kaczka Kowalczyk, Edward Eddy Grochowski (cl, ts, voc), Hubert Padzior Paździerewicz (tp, p), Edward Zapaśnik (tp, db), Jarosław Batycz-Czyński (g, viol, acc), Stanisław Rosiek i Henryk Stasiak (db, dr), Antoni Orzech (dr).

W latach 1952–58 związał się wojskowymi orkiestrami w Gdyni, Bydgoszczy i w Centralnym Zespole Wojska Polskiego w Warszawie. Później w latach 1959-66 współpracował z Polskim Radiem, będąc twórcą Radiowego Studia M2. Później został liderem  Orkiestry Tanecznej PRiTV. Współpracował w on czas z wieloma jazzowymi  aranżerami – m.in. Wojciech Karolak, Andrzej Kurylewicz, Włodzimierz Nahorny, Jan Ptaszyn Wróblewski.

Prowadząc swoją warszawską orkiestrę Polskiego Radia grał na festiwalach w Sopocie i Opolu. Był inicjatorem plebiscytu Radiowa Piosenka Miesiąca, współautorem wielu audycji radowych i telewizyjnych oraz Międzynarodowej Wiosny Estradowej (1972).

Napisał ok. 250 piosenek, w tym kilku znanych przebojów (Czarny Ali Baba, Jabłuszko pełne snu, To nie sen), musicalu (Oh! Laleczko), jednoaktowej opery (Odwiedziny na wsi), kilku przedstawień baletowych, a także otrzymał wiele krajowych i międzynarodowych nagród.

W 2002 roku nadano mu tytuł Ogólnopolskiego Festiwalu Piosenki w Kozienicach.