Cieślak Stanisław
Cieślak Stanisław (1943, Zduńska Wola – 2024 Sztokholm) – puzonista, pianista. Absolwent Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie. Europejscy krytycy stawiali go na równi z Albertem Mangelsdorffem, Eje Thelinem czy Paulem Rutherfordem, zwracając uwagę, że jest muzykiem bardziej uniwersalnym, ponieważ z równą swobodą gra klasykę, jazz nowoczesny, dixieland i pop.
Grał m.in. w zespole Fistulatores et Tubicinatores Varsovienses. Karierę zaczynał w Łodzi (m.in. Tiger Rag), a po przenosinach na Wybrzeże został członkiem Jazz Players, grającym również krótko w Flamingo i Big Bandzie Jana Tomaszewskiego. W tym okresie współpracował również z Markiem Tarnowskim, Włodzimierzem Nahornym i Andrzejem Przybielskim. W Gdańsku założył z członkami nieistniejącego już kwartetu Ryszarda Kruzy formację Soul Brothers, z którymi po raz pierwszy pojechał na festiwal Jazz nad Odrą, gdzie uznany został za najlepszego instrumentalistę konkursu (1966). W roku następny z trio, ale w innym składzie, zdobył II nagrodę konkursu jazzowego w Zurychu. Grał w Stodoła Big Band, Orkiestrze Polskiego Radia p/k Andrzeja Trzaskowskiego i Studio Jazzowym Polskiego Radia p/k Jana Ptaszyna Wróblewskiego, a także współpracował z Ewą Bem, NOVI Singers oraz zespołami: Janusza Muniaka, Zbigniewa Namysłowskiego (Winobranie) i Tomasza Stańko.
Od 1976 roku wyjechał na stałe w Szwecji, gdzie został rezydentem w klubie Bolaget. Od tego momentu pracował z muzykami takiej klasy, jak: Bernt Rosengren, Henrik Wallin, Svante Thuresson i Elil Wiring.
